Bir zamanlar vâlilik yapan birisinin çok güzel bir bahçesi vardı. Rengârenk çiçeklerle donatılmış, tam bir zevk ve sefâ yeriydi. Bir gün vâli, bu bahçeye geldi. Vâli, bir bahane ile kadının kocası olan bahçıvanı, bir iş için dışarıya gönderdi. Kadına da dedi ki:
-Bahçenin kapılarını kapat. Hiç bir kapı açık kalmasın!
Kadın, akıllı ve namuslu idi. Vâlinin kendisine kötü niyet taşıdığını anladı. Gidip bir ağacın arkasına saklandı ve biraz sonra gelip dedi ki:
-Kapıları kapattım. Yanlız bir tanesi kaldı. Onu kapatmaya gücüm yetmiyor. Ne kadar uğraşsam da kapatamıyorum.
-O, hangi kapıdır?
-Bu kapı, Allahü teâlânın (Basir) sıfatıyla bizi gördüğü kapıdır. Vâli, bu sözü duyunca, pişman olup tövbe etti. Bir daha aklına böyle kötülükler getirmemek için, Allahü teâlânın sevgili kullarından birinin bulunduğu yere gidip, onun sohbetinde yetişti. Allahü teâlânın sevgili kullarından biri oldu.
Devamını okuyun…»
17.08.2008
Resulullah efendimiz, bir gün meclis-i şeriflerinde kabir azabını, Münker ve Nekir�in nasıl heybet ile gelip sual ettiklerini anlatıyordu. Hazret-i Ömer, ya Resulallah! Biz kabre girdikten sonra, bu akıl bize verilip, sonra mı sual olunuruz, yoksa verilmeden mi sual olunuruz diye sordu. Resulullah efendimiz, (Şimdi ne akılda isen, kabirde de öyle olursun) buyurdu. Hazret-i Ömer dedi ki, böyle olduktan sonra, üzülmeye lüzum yoktur.
Hazret-i Ömer vefat edip kabre defnedildikten sonra, Hazret-i Ömer�in böyle söylemiş olduğu Hazret-i Ali�nin hatırına geldi. Kabrine geldi. Mübarek gözlerini yumup, kalbi şeriflerini Hazret-i Ömer�in ahvaline yöneltip, tam bir teveccüh ile murakabeye vardığında, Allahü teâlâ gözlerinden perdeyi kaldırıp, ahvali [durumu] müşahede etti. Gördü ki, Münker ve Nekir heybetle gelip, Hazret-i Ömer�e dediler ki, (Rabbin kim, dinin nedir, Peygamberin kimdir). Hazret-i Ömer onlara, siz şimdi nereden gelirsiniz diye sordu. Dediler ki, yedinci kat gökten. Peki buraya kadar, ne miktar yol geldiniz? Dediler ki, yedibin yıllık yoldur. Peki Rabbinizi unuttunuz mu? Hayır dediler. Peki, siz yedibin yıllık yoldan gelinceye kadar Allahü teâlâyı unutmadınız da, ben bugün evimden çıkıp, kabre gelince, Rabbimi ve dinimi ve Peygamberimi nasıl unuturum. Melekler dediler ki, ya Ömer biz de senin böyle cevap vereceğini bilirdik. Lakin bu heybetle gelip, sual etmeye memuruz.
Olayı takip eden Hazret-i Ali, Allahü teâlâ mübarek etsin, Ömer davasının eri imiş, dedi. (M. Ç. Güzin)
30.05.2008
Hazret-i Ömer’in vefatından bir sene sonra oÄŸlu Abdullah onu rüyada görmüştü. Sabahleyin Resulullahın mescidi ÅŸeriflerine vardı. Seslenip dedi ki, ey sahabiler, toplanın. Babamın selamını size getirdim. Hepsi toplandılar. Orada Abdullah dedi ki: Dün gece babamı rüyada gördüm. Babamın ahirete irtihal ediÅŸi bir sene oldu. Resulullaha babamı rüyada göreyim niyeti ile salevat getirirdim. Fakat, göremezdim. Dün gece gördüm. Babamın yüzü sararmış çok yorgun vaziyette idi. Dedim ki, babacığım bu ne hâldir. Senin yüzünün rengi kırmızı idi. Dedi ki, ey oÄŸul, ÅŸimdi kurtuldum. Åžimdiye kadar hesapta idim.
Devamını okuyun…»
30.05.2008
Abdurrahman bin Avf der ki, ben Ömer�den acaiblikler gördüm. Ne gördün diye sorulunca buyurdu ki, hayatta olsa, ben söylemeye kadir olmazdım. Birisi odur ki, her gece ikimiz şehri dolanırdık. Bir mahalle varırdık. Ömer bana derdi ki, sen burada dur. Ben de muhalefete kadir olamayıp, dururdum. Varıp, bir zamandan sonra gelirdi. Sormaya da cüret edemezdim.
 Devamını okuyun…»
30.05.2008
Evliyanin biri talebeleriyle beraber bir sohbetten dönerken, bir kabristanin yanindan geçiyorlarmis. O veli zat bir kabri isaret ederek talebelere sormus.
- ?simdi su kabirde yatan sahis kalksa , sizce neler yapar??
Talebeler en basta sasirmis ancak herkes kendine ait fikri beyan etmis. Kimisi;
- ?Devamli namaz kilar? demis , kimisi;
- ?Devamli oruç tutar ? demis, kimisi; Devamını okuyun…»
07.05.2008
Önceki Yazılar
