Hafız Talebe

04.06.2008

Küçük bir çocuk hafızlığını ikmal etmiştir. Sabaha kadar Kur’an-ı Kerim’i hatmediyor, namazını kılıyor, ertesi gün de hocasının karşına çıkıyor; çıkıyor ama biraz da rengi-benzi sararmış olarak çıkıyor. Hocası maddi-manevi mürşit olabilecek durumda bir Üstattır. Talebesinin bu halini diğer talebelerine soruyor. Onlar da:
“Ãœstadım, bu talebeniz sabaha kadar Kur’an-ı Kerim’i hatmedip duruyor ve tabii sabaha kadar gözüne uyku girmiyor, sabah olunca da kalkıp derse geliyor.” diyorlar.
Üstad talebesinin Kur’an-ı Kerim’i böyle okumasını arzu etmediği için onu karşısına alır ve ona:
“Kur’an, indiÄŸi gibi okunmalıdır evladım” der, “Bugünden itibaren sen Kur’an’ı, ÅŸu ana kadar okuduÄŸun gibi deÄŸil, onu okurken beni karşında farz et ve üstadına dersini iade ediyorsun gibi oku” tavsiyesinde bulunur.Çocuk gider, O gece Kur’an-I Kerim’i okur ve sabah üstadının huzuruna geldiÄŸinde:
“Efendim, bu gece ancak Kur’an-ı Kerim’i yarısına kadar okuyabildim” der. Ãœstad:
“Pekala, sen bu gece de Kur’an-ı Kerim’i, doÄŸrudan doÄŸruya Resulü Ekrem(S.A.s.)’in huzurunda okuyor gibi oku” der.
Talebe, “Ben, kendisine Kur’an nazil olan zatin huzurundayım; doÄŸru okumalıyım” heyecanıyla daha bir dikkatlice tilavet eder…ve o gün üstadına, ancak Kur’an-ı Kerimin dörtte birini okuyabildiÄŸini belirtir. Ãœstadı da terakkiyi görünce, bir mürÅŸidin, müridinin dersini arttırması gibi:
“Sen simdi de emin melek Cibril’in, Resulü Ekrem(S.A.s.)’e tebliÄŸ ettiÄŸi anda dinliyor gibi Kur’an-ı Kerim’i oku” der. Talebe gelir:
“VAllahi üstadım, bugün ancak bir sure okuyabildim” der. Ãœstadı da:
“Evladım simdi de onu, binlerce hicabın verasında bulunan Mevla-ı Muteal’in huzurunda okuyor gibi oku. Düşün ki, okuduÄŸunu Allah(c.c) dinliyor, senin için indirdiÄŸi kelamını seninle mukabele ediyor.”
Talebesi ertesi gün ağlayarak üstadının karşısına gelir:
“Ãœstadım, ’elhamdu lillahi rabbi’l-alemin’de idim, ’maliki yevmi’d-din’e kadar geldim, ’iyyake na’budu’ demeye bir türlü dilim varmadı. Çünkü bunun manası, ’SADECE SANA KULLUK YAPARIM’, halbuki ben o kadar çok ÅŸeye kulluk yapıyorum ve o kadar çok ÅŸey karşısında serfuri ediyorum ki (baÅŸ eÄŸme, itaat etme), Onu karşımda hazır ve nazır mülahazaya alınca ’iyyake na’budu’yu aÅŸamadım” der.

Kategori: Dini Hikaye